3 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 3 / 3
Yayın Vakıf üniversitesinde okuyan öğrencilerin “Vakıf Üniversitesi Öğrencisi” olmaya dair söylemleri(Fuat Aydoğdu, 2021-02-22) Şah, Umut; Candaş, GülminBu çalışmanın amacı, vakıf üniversitelerinde okuyan öğrencilerin “vakıf üniversitesi öğrencisi” olmaya dair açıklamalarının incelenmesidir. Bu amaçla, vakıf üniversitelerinde okumakta olan öğrencilerle derinlemesine görüşmeler yapılmış ve öğrencilerin açıklamalarına kaynaklık eden söylemlere bakılmıştır. Çalışma kapsamında; çoğunluğu 20’li yaşlarda olmakla birlikte, 18-45 yaş aralığında 19 vakıf üniversitesi öğrencisi ile görüşülmüştür; 12 öğrenci ile bireysel görüşme yapılmış, diğerleriyle de 2 ayrı odak grup görüşmesi yapılmıştır. Görüşmeler yarı-yapılandırılmış tarzda yürütülmüş ve ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Kaydedilen görüşmeler, söylem analizi tekniği ile analiz edilmek üzere yazıya dökülmüştür. Görüşmelerin analizi sonucunda; katılımcıların açıklamalarının “vakıf üniversitesine dair söylemler” ve “vakıf üniversitesi öğrencisi olmaya dair söylemler” şeklinde iki başlık altında toplandığı görülmüştür. Vakıf üniversitesine dair söylemler başlığı altında iki temaya ulaşılmıştır; “eğitim kalitesi” ve “erişim kolaylığı”. Benzer şekilde, vakıf üniversitesi öğrencisi olmaya dair söylemler başlığı altında da iki farklı temaya ulaşılmıştır; “başarısız/yetersiz öğrenci” ve “ayrıcalıklı/zengin öğrenci”. Ayrıca katılımcıların açıklamalarında “kendini olumsuzlamaya karşı kendini eşitleme” şeklinde bir ideolojik ikilemin söz konusu olduğu görülmüştür. Analiz sonuçları bir bütün olarak ele alındığında, “vakıf üniversitesi”nin ve “vakıf üniversitesi öğrencisi”nin öncelikle olumsuz bir şekilde anlamlandırıldığı görülmektedir. Her ne kadar vakıf üniversitelerinin bazı açılardan olumlu yönleri veya avantajları olduğu söylense de özellikle “eğitimin kalitesi” ve “akademisyenlerin niteliği” bakımından devlet üniversitelerine kıyasla daha olumsuz değerlendirildiği; bununla bağlantılı şekilde vakıf üniversitesi öğrencisinin de devlet üniversitesi öğrencisine göre daha “başarısız/yetersiz” olarak konumlandırıldığı söylenebilir.Yayın Yüksek öğretim kurumlarındaki çağdaş sanat eğitimi müfredatının yeni medya sanatını kapsayıcılığı(İnönü Üniversitesi, 2023-01-02) Kubat, GülçinBu çalışma ile Türkiye’deki üniversitelerde(vakıf/devlet) lisans seviyesindeki çağdaş sanat eğitimi müfredatının yeni medya sanatını kapsayıcılığı araştırılmıştır. Bu amaçla yüksek öğretim kurumlarındaki; Sanat Tarihi, Resim, Grafik, Grafik Tasarımı, Görsel İletişim Tasarımı, Medya ve Görsel Sanatlar programlarının hali hazırdaki ders programları web üzerinden incelenmiştir. 1980’li yıllardan itibaren özellikle de internetin keşfiyle gelişen yeni medya sanatları ve eğitimi ülkemizde batılı anlamda (müfredat+media lab) sadece vakıf üniversitelerinde kendine ciddi bir yer edinmiş, devlet üniversitelerinde sadece fotoğraf, video sanatı şeklinde, geleneksel sanat müfredatı içerisinde son derece kısıtlı bir çerçevede ele alınmıştır. Devlet üniversitelerinde yeni medya sanatları sayılı seçmeli ders olarak müfredata girebilmiştir.Yayın Yapay zekâ ve yükseköğrenimin dönüşümü(Işık Üniversitesi Yayınları, 2025-04-30) Koloğlugil, Serhat; Koloğlugil, SerhatBu çalışma, yapay zekâ (YZ) teknolojilerinin yükseköğrenim kurumları üzerindeki etkilerini tarihsel, sosyo-teknolojik ve pedagojik bir perspektifle ele almaktadır. Makalede, endüstriyel toplumun ihtiyaçlarına göre şekillenmiş mevcut üniversite yapısının, üretken YZ teknolojilerinin ortaya çıkardığı yeni dinamikler karşısında yetersiz kaldığı savunulmaktadır. ALM hipotezine atıfla, yalnızca rutin bilişsel işlerin değil, aynı zamanda yaratıcı ve üst-bilişsel görevlerin de YZ sistemleri tarafından ikame edilmeye başlandığı vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, üniversitelerin yalnızca öğrencilerini bilgiyle donatmakla kalmayıp; onların yaratıcı, eleştirel düşünebilen ve muhakeme yapabilen bireyler olarak yetişmesini destekleyen yeni bir eğitim paradigmasına ihtiyaç duyduğu ileri sürülmektedir. Çalışmada, üç temel dönüşüm alanı öne çıkarılmaktadır: öğrencilerin üst-bilişsel yetkinliklerini geliştiren tematik ve bağlama dayalı öğrenme modelleri; YZ araçlarının bireyselleştirilmiş öğrenme süreçlerine entegrasyonu; ve üniversitenin bir platform olarak yeniden kurgulanması. Sonuç olarak çalışmada YZ çağında üniversitelerin hem kendi organizasyonel yapıları hem de pedagojik yaklaşımları açısından köklü bir dönüşüm geçirmeleri gerektiği ortaya konmaktadır.
