Işık Üniversitesi Kurumsal Akademik Bellek
Işık Üniversitesi tarafından doğrudan ve dolaylı olarak yayınlanan; kitap, makale, tez, bildiri, rapor, araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar, Üniversitenin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve telif haklarına uygun olarak Açık Erişime sunar.
Güncel Gönderiler
The impact of supply chain integration on performance in humanitarian organizations
(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-05) Alaff, Monther; Karayaz, Gamze; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çağdaş İşletme Yönetimi Doktora Programı; Işık Üniversitesi, School of Graduate Studies, Contemporary Business Management
Humanitarian supply chains operate under conditions of extreme uncertainty, compressed timeframes, and complex multi-stakeholder coordination, where failure to deliver rapidly and adaptively can have life-or-death consequences. Despite this, most supply chain integration (SCI) theories remain rooted in commercial, market-driven contexts and offer limited explanatory power for humanitarian operations. This study addresses this gap by developing and empirically validating a humanitarian-specific SCI framework that captures the distinctive structural, ethical, and temporal realities of crisis response. Drawing on stakeholder theory, dynamic capabilities, and contingency theory, the research proposes a novel five-construct integration model encompassing beneficiary, internal, supplier, government, and partner integration. What distinguishes this study is its explicit reconceptualization of affected populations as central supply chain stakeholders rather than passive aid recipients, and its empirical demonstration that beneficiary integration is not merely a normative principle but a primary driver of operational performance. Using a mixed-methods design, the study combines a survey data from United Nations Relief and Works Agency (UNRWA) staff across five crisis-affected contexts (Gaza, West Bank, Lebanon, Syria, and Jordan) with expert interviews to validate and enrich the quantitative findings. The results reveal a differentiated and context-sensitive integration–performance relationship. While all five integration dimensions positively influence lead time, beneficiary integration emerges as the strongest determinant of both lead time reduction and flexibility enhancement. Internal integration exerts a particularly powerful effect on flexibility, underscoring the role of cross-functional coordination and organizational agility in volatile environments. In contrast, supplier integration improves efficiency but contributes minimally to adaptability, exposing a structural paradox in humanitarian procurement systems. Government and partner integration function primarily as enabling conditions, providing legitimacy and access rather than direct performance gains. The study makes four original contributions. First, it extends SCI theory beyond commercial settings into high-uncertainty humanitarian environments. Second, it establishes beneficiary integration as a distinct, validated, and performance-critical construct. Third, it introduces a parsimonious yet powerful lead time–flexibility performance framework tailored to humanitarian operations. Fourth, it advances an Integration Performance Contingency Framework that explains how integration value varies across disaster phases and operational contexts. Together, these contributions offer both a new theoretical lens and actionable guidance from a practical perspective for humanitarian practitioners, policy makers, and donors seeking to enhance speed, adaptability, and effectiveness in increasingly complex crisis response operations.
“Revealing the gender gap: factors contrıbuting to women’s access to and use of external capital in social entrepreneurship”
(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-13) Özbay, Eser; Teker, Dilek; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çağdaş İşletme Yönetimi Doktora Programı; Işık Üniversitesi, School of Grauate Studies, Contemporary Business Management
Social entrepreneurship plays a significant role in achieving inclusive and sustainable development by offering innovative solutions to social and environmental challenges. However, despite their strong social impact potential, women social entrepreneurs (WSEs) face substantial and multidimensional barriers in accessing external finance, which is one of the key determinants of business growth and sustainability. Gender-based biases, discriminatory evaluation practices, limited access to social and professional networks, and structural inequalities embedded in the financing ecosystem reduce the visibility and credibility of women-led social enterprises in the eyes of investors, leading them to secure significantly lower levels of external funding compared to similarly sized ventures. Against this background, grounded in the Six-Factor Integrated Theoretical Framework developed for this research, the study aims to examine WSEs’ access to and use of external capital in Türkiye from a gender-based and comparative perspective, and to provide empirical evidence and policy recommendations. An explanatory sequential mixed-methods design was employed, drawing data from both social entrepreneurs and investors. Qualitative data were collected through in-depth interviews with 7 women social entrepreneurs, 6 men social entrepreneurs, and 6 investors, while quantitative data were obtained through two separate surveys administered to 104 social entrepreneurs and 101 investors. A total of thirteen hypotheses were tested to examine how gender-based inequalities are reproduced through cognitive, institutional, and relational mechanisms. Quantitative findings indicate that WSEs perceive stronger gender-based barriers than men, view gender as an important determinant of access to finance, and report lower levels of financial self-efficacy and more limited access to investor networks. Investor-related findings reveal that, although awareness of gender bias is widespread, such awareness does not automatically translate into gender-equal funding decisions. Stereotypical evaluations based on sectoral fit, leadership perceptions, and risk assessments continue to shape investment decision-making processes. In contrast, transparency and standardized evaluation criteria were found to be more effective in reducing perceived gender bias. A holistic interpretation of the findings demonstrates that gender inequality in entrepreneurial finance stems not from individual capacity deficiencies, but from the design of financial decision-making systems and institutional structures. Accordingly, the study emphasizes the need for a multi-layered intervention approach that simultaneously addresses policy, organizational, and individual levels. At the policy level, legal recognition of social enterprises and the development of gender-responsive financial instruments are critical. At the organizational level, the adoption of standardized and gender-neutral evaluation processes is essential, while at the individual level, strengthening women social entrepreneurs’ financial confidence and investors’ reflexive awareness plays a supportive role. Despite its limitations related to self-reported data and context-specific sampling, the study provides a strong empirical foundation by examining WSEs’ access to finance from both entrepreneur and investor perspectives. It highlights the importance of systemic collaboration for the development of an inclusive and gender-responsive financial ecosystem.
Kinetik sanatta hareket, zaman ve mekanın süreçsel etkileşimli inşası
(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-13) Çakır, Mehtap; Hatipoğlu Özüm; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Resim Yüksek Lisans Programı; Işık University, School of Graduate Studies, Painting Master's Program
Sanat, insanoğlunun var oluşundan bu yana dünya üzerinde çeşitli şekillerde evrim geçirmiştir. 19. yüzyılın getirdiği yenilikler ve hızla gelişim gösteren teknolojinin etkisiyle kendisini yeniden güncellemiştir. Bu çerçevede çağımızın getirdiği teknolojik olanaklar göz önünde bulundurulduğunda; sanatın ve sanat eserinin değişen anlamı, sanatın evrimi açısından önemli bir konumdadır. Bu tez çalışmasında, söz konusu değişim; kinetik sanatta hareket, zaman ve mekan algısı ile izleyici etkisi üzerinden bir bağ kurarak gözlemlenmiştir. Sanatta yaşanan bu evrime, çeşitli sanatçıların eserleri incelenerek dönemin önemli felsefecileri ve sanat eleştirmenlerinin düşünceleri rehberliğinde bir anlatı sunulmuştur. Bu çalışmada, kinetik sanat özelinde; geleneksel sanat anlayışının evrimine ve bu evrimin dönüşen etkileşimli sürecine yakından bakarak katkı sunmak hedeflenmiştir. Aynı zamanda sanatta oluşan bu değişime; yerli ve yabancı sanatçıların eserleri üzerinden bir karşılaştırma yapılması sonucunda ulaşılan etki yansıtılmıştır. Kinetik sanat, hareketin sanat eseri üzerinde yarattığı etkiyi, izleyici algısı ile birleştirmiştir. Bu birleşim doğrultusunda çeşitli değişimler gösteren sanatın anlamına dikkat çekmiştir. Böylelikle kinetik sanat, izleyiciyi pasif bir gözlemci olmaktan çıkararak onu sanat nesnesinin ayrılmaz bir parçası haline getirmiştir. Sanatta yaşanan bu yeni biçim anlayışı, hareket ve izleyicinin konumu ile sanatın anlamını yeniden dönüştürmüştür. Böylece sanat nesnesi, sabit olan tek bir anlamdan çıkarak izleyicinin mekansal ve zamansal katılımıyla sürekli değişim gösteren çok katmanlı bir deneyime olanak sağlamıştır. Bu sayede kinetik sanat özelinde bir araya gelen sanat nesnesi ve izleyici arasındaki bağın dönüştüğü ve sanat nesnesinin ortamın kendisiyle bütünleştiği gözlemlenmiştir. Buradan hareketle teknolojinin etkisi altında üretilen sanat eserlerinin, içinde bulunulan dijital çağa büyük bir hızla uyumlanarak dönüşüm göstereceği ve gelecekteki sanatçıların bakış açılarını genişleteceği gibi sanatın bu yöndeki anlamının sınırlarını da bir hayli zorlayacağı öngörülmüştür.
Genç yetişkinlerde somatizasyon düzeyi ve aleksitimi arasındaki ilişkide zihin teorisinin düzenleyici rolü
(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-22) Culfa, Sara Sıla; Küçük, Zeynep; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans Programı; Işık University, School of Graduate Studies, Master’s Program in Clinical Psychology
Bu çalışma, genç yetişkinlerde somatizasyon ile aleksitimi arasındaki ilişkide Zihin Kuramının (Theory of Mind, ZK) düzenleyici rolünü incelemekte ve biliş ile psikosomatik işleyişe ilişkin giderek artan literatüre katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden kesitsel araştırma modeli kullanılarak yürütülen çalışmaya 18-39 yaş aralığında olan 175 yetişkin birey katılım sağlamıştır. Katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Gözlerden Zihin Okuma Testi, Somatizasyon Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği ve Zihinselleştirme Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verileri katılımcılarla yapılan yüz yüze görüşmeler yolu ile elde edilmiştir. Veri analizinde Bağımsız Örneklemler t-testi, Tukey testi, Games-Howell testi ve düzenleyici etki analizi için regresyon temelli düzenleyici değişken analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, somatizasyon düzeyi ile aleksitimi arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki; zihinselleştirme düzeyi ile aleksitimi arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğunu göstermiştir. Buna karşılık Gözlerden Zihin Okuma düzeyinin hem somatizasyon düzeyi hem de aleksitimi ile anlamlı ilişkisi olamadığı görülmüştür. Ayrıca Gözlerden Zihin Okuma düzeyi somatizasyon ile aleksitimi arasında düzenleyici değildir. Diğer taraftan zihinselleştirme modele dahil edildiğinde anlamlı bir düzenleyici etki göstermiştir. Sonuç olarak bulgular, somatizasyonun aleksitiminin anlamlı bir yordayıcısı olduğu, zihinselleştirmenin ise aleksitimi üzerinde koruyucu yönde bir etkisi bulunduğunu göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, literatürdeki ilgili çalışmalar kapsamında tartışılmış; bulguların gelecek araştırmalara ve klinik uygulamalara yönelik olası katkıları değerlendirilmiştir.
Geç ergenlik dönemindeki üniversite öğrencilerinin obsesif-kompulsif belirtileri ve yeme tutumları arasındaki ilişkide bilişsel ve psikolojik esnekliğin aracı rolü
(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-23) Yılmaz, Burçin; Erdoğdu, Emel; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans Programı; Işık University, School of Graduate Studies, Master’s Program in Clinical Psychology
Bu araştırma, geç ergenlik dönemindeki üniversite öğrencilerinde obsesifkompulsif belirti düzeyleri ile yeme tutumları arasındaki ilişkide bilişsel ve psikolojik esneklik düzeylerinin aracı rolünü değerlendirmeyi amaçlamıştır. Ayrıca bu değişkenlerin sosyodemografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini de incelenmiştir. Örneklem, 18-24 yaş aralığındaki 373 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Veriler, Sosyodemografik Bilgi Formu, Maudsley Obsesif Kompulsif Belirtiler Ölçeği, Bilişsel Esneklik Ölçeği, Psikolojik Esneklik Ölçeği ve Yeme Tutumu Testi doldurularak çevrimiçi olarak toplanmıştır. Analizler SPSS 26. Versiyonu kullanılarak yapılmış ve Pearson korelasyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, obsesif-kompulsif semptomlar ile bilişsel esneklik arasında zayıf negatif bir korelasyon ve psikolojik esneklik ile orta düzeyde negatif bir korelasyon olduğunu göstermiştir. Obsesif-kompulsif semptomlar, yeme tutumlarıyla zayıf ve pozitif bir şekilde ilişkilidir. Bilişsel esneklik, yeme tutumlarıyla orta düzeyde negatif bir ilişki gösterirken, psikolojik esneklik zayıf negatif bir ilişki göstermiştir. Sosyodemografik değişkenler incelendiğinde yeme tutumu ve bilişsel esneklik cinsiyete göre, obsesif-kompulsif belirti düzeyi ailede psikiyatrik tanı varlığına göre farklılaşırken psikolojik esneklik hiçbir değişken için farklılaşmamıştır. Ayrıca, regresyon analizleri obsesif-kompulsif semptomların, bilişsel esnekliğin ve psikolojik esnekliğin yeme tutumlarını önemli ölçüde yordadığını göstermiştir. PROCESS aracı analizinin dördüncü modelinde, obsesif-kompulsif semptomların yeme tutumlarını her iki esneklik değişkeni aracılığıyla etkilediği ortaya çıkmıştır. Bilişsel esneklik bu ilişkiyi kısmen aracılık ederken, psikolojik esneklik tam bir aracı görevi görmüştür; her iki değişken de modele aynı anda dahil edildiğinde, birlikte tam bir aracı etki göstermiştir. Bu bulgular, üniversite öğrencilerinin yeme davranışlarında esneklikle ilgili süreçlerin önemini vurgulamakta ve hem akademik araştırmalara hem de pratik uygulamalara katkıda bulunması beklenmektedir.
