Arama Sonuçları

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • Yayın
    Şizofreni tanılı hastalara birincil bakım veren bireylerin duygu dışavurumu açısından değerlendirilmesi
    (Işık Üniversitesi, 2017-06-05) Algönül, Özde; Çam Çelikel, Feryal; Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans Programı
    Problemin Tanımı: Şizofreni hasta bireyi etkilediği gibi hastaya bakım veren ve birlikte yaşamakta olduğu bireyleri de etkileyen bir hastalıktır. Bu araştırmanın amacı, şizofreni tanılı hastalara birincil bakım veren bireylerin duygu dışavurumlarının incelenmesi ve hastaların hangi klinik özellikleri ile ilişkili olduğunun araştırılmasıdır. Yöntem: Çalışmada, şizofreni tanısı almış olan hastaların ve bu hastalara birincil bakım vermekte olan kişilerin özellikleri araştırılarak bakım verenlerin duygu dışavurumları açısından incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yatarak ve ayaktan tedavi görmekte olan 53 şizofreni tanılı hasta ve bu hastalara birincil olarak bakım veren 53 katılımcıdan oluşmaktadır. Veriler, Hastaya Ait Özellikler Bilgi Formu, Bakım Verene Ait Özellikler Bilgi Formu, Duygu Dışavurumu Ölçeği (DDÖ), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ) kullanılarak elde edilmiştir. Bulgular: Hasta grubunun 28’i kadın ve 25’i erkektir ve yaş ortalaması 40,98±12,82’dir. Bakım veren grubunun ise 35’i kadın 18’i erkek olup yaş ortalaması 49,34±15,15’tir ve 23’ü hastanın ebeveynidir. Ebeveyn bakım verenlerde DDÖ’nün düşmancıl/eleştirel oluş (EDO) puanlarının diğer bakım verenlere oranla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bakım verenler arasında, kadın, çalışma hayatı olmayan ve hastanın ebeveyni olan bireylerde BDÖ ve BAÖ puanlarının erkek ve çalışma hayatı olan bakım verenlere oranla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Şizofreni başlangıç yaşı daha küçük olan hastaların bakım verenlerinin, başlangıç yaşı daha yüksek olanlara oranla DDÖ toplam puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Hastaneye yatışı olan şizofreni hastalarına bakım verenlerin DDÖ puanlarının, hastaneye yatışı olmayan hastaların bakım verenlerine oranla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Bakım veren grupta DDÖ toplam ve alt ölçek puanları ile BDÖ ve BAÖ arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Şizofreni hastalarının yaşları ile bakım veren bireylerin BDÖ ve BAÖ puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Şizofreni hastalarının hastalık başlangıç yaşı ile bakım veren bireylerin DDÖ toplam, BDÖ ve BAÖ puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Hastaneye yatış sayıları ile hastalara bakım verenlerin DDÖ toplam puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Özetle çalışmamızda, şizofreni tanılı hastalara bakım veren bireylerin duygu dışavurumlarının, hastaların hastalık başlangıç yaşı, hastaneye yatış sıklığı ve bakım verenin hastanın kendi ebeveyni olması ilişkili bulunmuştur.
  • Yayın
    A clinical case of treatment-resistant schizophrenia: 60 hospitalizations and 342 ECT sessions in 36 years; lack of social support or undertreatment?
    (İstanbul Üniversitesi, 2015-06) Cesur, Ender; Fıstıkçı, Nurhan; Dönmezler, Fadime Gizem; Saatçioğlu, İbrahim Ömer
    It is reported that between 20% and 25% of patients have schizophrenia that is resistant to treatment. The treatment resistance in schizophrenia is defined by many authorities. One of the generally accepted definitions is inadequate response despite treatment with different atypical antipsychotics, two or three times at least four-six weeks; the other acceptable one is although the use of two different typical or atypical antipsychotics in monotherapy during four-six weeks, inadequate treatment response is obtained. Duratian of hospitalization in treatment resistant cases is longer. In addition, when considering all the expenses and loss of functions, the cost of resistant cases to society is higher. 60 years old, women patient. She was hospitalized from emergency department where she came with his son, because of denial of treatment and homicidal intent. It is learned that age of onset was 24, disease began in a postpartum period, she was diagnosed with schizophrenia and she had 60 hospitalizations. Although clozapine, haloperidol, amisulpiride, risperidone, olanzapine, aripiprazole, quetiapine, chlorpromazine, sulpiride, zuclopenthixol, fluphenazine, lithium and valproate were used adequate doses and time; a total of 342 ECT sessions were administered; response or partial response was achieved, she had not achieved long-term functioning and well-being. In the most recent admission, she had significant improvement with clozapine 275 mg/day and valproat 1000 mg/day. Despite all treatment efforts, schizophrenic patient with excessive admissions and frequent recurrences is discussed.
  • Yayın
    Treatment and long-term outcome of mental disorders: The grim picture from a quasi-epidemiological investigation in 54,826 subjects from 40 countries
    (Elsevier Ireland Ltd, 2025-06) Fountoulakis, Konstantinos N.; Karakatsoulis, Gregory; Abraham, Seri; Adorjan, Kristina; Uddin Ahmed, Helal; Alarcòn, Renato Daniel; Arai, Kiyomi; Auwal, Sani Salihu; Berk, Michael; Levaj, Sarah; Yılmaz Kafalı, Helin
    Introduction: This study registered rates of specific treatment options for mental disorders as well as their long-term outcome. Material and methods: The history of mental disorders was used as a proxy for diagnosis. The data came from the COMET-G study (40 countries; 54,826 subjects, 64.73 % females, 35.45±13.51 years old). The analysis included descriptive statistics, Risk Ratios, t-tests, and ANCOVA's. Results: 24.14 % reported a history of any mental disorder (depression >12 %, non-affective psychosis and Bipolar disorder 1 % each, >20 % self-injury, >10 % had attempted suicide, 7.17 % illegal substance abuse). Most patients were not under any kind of treatment (59.44 %) and most were not receiving treatment as recommended (e.g. 90 % of Bipolar and 2/3 of psychotic patients). No treatment at all and psychotherapy as monotherapy were consistently related to poorer outcomes. In anxiety or depression, only antidepressant monotherapy and benzodiazepines, in Bipolar disorder only antipsychotic monotherapy in males and antidepressant monotherapy in females and in non-affective psychosis antipsychotics and psychotherapy in females only, were related to good outcomes. No treatment modality was related to a good outcome in those with a history of self-harm, suicidal attempts, or illegal substance use. Only depression and treatment with antidepressants were related to metabolic syndrome. Discussion: In the community, the overwhelming majority of mental patients do not receive appropriate treatment or, even worse, no treatment at all. The outcome is unfavourable for the majority and only a few selective treatment options seem to make a difference.