Agritourism for the development of impoverished rural regions: generating value-added for the region

Rural poverty remains one of the most pressing global challenges, often driving migration from agricultural villages to urban centers. This trend reduces the agricultural workforce, leaves arable lands uncultivated, accelerates erosion, and heightens risks of future food insecurity. Addressing rural poverty, therefore, requires solutions rooted in rural areas. Agriculture is a very important element to overcoming this challenge, and when combined with tourism, it creates new opportunities for rural revitalization. Agritourism—an emerging form of tourism that integrates agricultural practices with the experiences of consumers—has demonstrated significant potential over the past decades to increase the incomes of small and medium-sized farmers while generating value-added for rural economies. This thesis explores agritourism’s role in rural development through two separate surveys conducted with potential agritourism consumers and farmers in Türkiye. Findings indicate that consumers while preferring authentic farm-based experiences, express their willingness to purchase local products, and associate agritourism with health, leisure, and environmental benefits. Farmers, on the other hand, while open to agritourism practices, require encouragement, training, and digital marketing support, and they generally prefer short-term, day-visit models. Obtained results suggest that fostering a supportive agritourism ecosystem requires targeted training, regional platforms for product promotion, and collaboration between farmers and academic researchers. This thesis highlights agritourism’s potential as a regenerative pathway for Türkiye’s rural regions, contributing simultaneously to poverty alleviation, cultural preservation, and sustainable tourism.

Kırsal yoksulluk, köylerden kentlere göçü tetikleyen, en acil küresel sorunlardan biri olmaya devam etmektedir. Bu eğilim, tarım işgücünü azaltırken, ekilebilir arazileri işlenmemiş bırakmakta, erozyonu hızlandırmakta ve gelecekte yaşanabilecek gıda güvensizliği risklerini artırmaktadır. Bu nedenle, kırsal yoksulluğun ele alınması, kırsal alanların kendi içinde çözümler gerektirmektedir. Tarım, bu sorunun üstesinden gelinmesinde önemli bir rol oynamakta ve turizmle birleştirildiğinde kırsal canlanma için yeni fırsatlar yaratmaktadır. Tarım uygulamalarını tüketici deneyimleriyle birleştiren yeni bir turizm türü olan agriturizm, son yıllarda küçük ve orta ölçekli çiftçilerin gelirlerini artırırken kırsal ekonomi için katma değer yaratma konusunda önemli bir potansiyel olduğunu kanıtlanmıştır. Bu tez, Türkiye'deki potansiyel agriturizm müşterileri ve çiftçilerle yapılan iki ayrı anket aracılığıyla agriturizmin kırsal kalkınmadaki rolünü incelemektedir. Elde edilen bulgular, tüketicilerin otantik çiftlik koşullarını tercih ettiklerini, yerel ürünleri satın almaya istekli olduklarını ve agriturizmi sağlık, eğlence ve çevresel faydalarla ilişkilendirdiklerini göstermektedir. Çiftçiler ise agriturizm uygulamalarına açık olmakla birlikte, teşvik, eğitim ve dijital pazarlama desteğine ihtiyaç duymakta ve genellikle günlük ziyaret modellerini tercih etmektedirler. Bulgular, destekleyici bir agriturizm ekosisteminin oluşturulması için hedef odaklı eğitim programlarının, ürün tanıtımı için bölgesel platformlar oluşturulmasının ve çiftçiler ile akademisyenler arasında işbirliğinin gerekli olduğunu göstermektedir. Bu tez, agriturizmin Türkiye'nin kırsal bölgeleri için yenilenebilir bir yol olarak potansiyelini vurgulamakta ve yoksulluğun azaltılmasına, kültürel mirasın korunmasına ve sürdürülebilir turizme katkıda bulunmaktır.